اسم‌گذاری فرزند، اولین هدیه‌ی والدین است و در روایات بر زیبایی و معنای نام تأکید شده است. در این نوشته معنی و ریشه‌ی نام «لیلا» را بررسی می‌کنیم.
معنی اسم لیلا
«لیلا» به معنای «شب» و «شبزدهدار» است؛ دختری با مویی شب‌رنگ و زیبایی‌ای که همچون شب، آرام و ژرف است. در ادب فارسی و عربی، لیلا نیمه گمشده داستان «لیلی و مجنون» است؛ نماد عشق راستین که نه چشم، بلکه دل آن را می‌بیند. نام لیلا، تیرگی را به زیبایی شب پرستاره بدل می‌کند؛ نامی کهن، آهنگین و ماندگار که از شعر نظامی تا سینمای امروز، در فرهنگ ما زنده مانده است.
ریشه و خاستگاه
عربی است از ریشه «لیل» (شب)؛ واژه‌ای که هم در عربی و هم در فارسی به نام دخترانه بدل شد و در شعر عاشقانه ما جایگاهی یگانه یافت.
این نام نام خاص «لیلا» در قرآن نیامده است؛ اما واژه «لیلة» (شب) فراوان آمده است؛ از جمله «شب قدر» در آغاز سوره قدر و سوگندهای آغازین سوره واللیل. در قرآن کریم آمده است.
نام‌های هم‌خانواده
این نام با نام‌های زیر هم‌ریشه است و والدینی که به دنبال نام‌هایی با حال‌وهوای مشابه‌اند می‌توانند این گزینه‌ها را نیز بررسی کنند:
- لیلی
- لیلیا
مشهورترین نامداران
- لیلی عامریه، معشوقه داستان مشهور «لیلی و مجنون»
- لیلا حاتمی، هنرپیشه نامدار سینمای ایران
نکته‌ای برای والدین
هنگام انتخاب نام برای فرزند، علاوه بر معنای زیبا، به خوانش راحت، تلفظ صحیح و عدم معنای منفی در زبان‌های دیگر نیز توجه کنید. نامی که کودک با آن بزرگ می‌شود بخشی از هویت اوست؛ روایات، نام‌های نیک را نشانه‌ی خیر و برکت برای کودک می‌دانند.
پرسش‌های پرتکرار
معنای لیلا چیست؟
شب و شبزدهدار؛ در ادب، یادآور موی تیره و زیبایی شبگونه و آرام است.
آیا لیلا نام قرآنی است؟
نام خاص آن در قرآن نیامده؛ اما واژه شب (لیلة) در آن فراوان است، از جمله در «لیلةالقدر».
لیلا در داستان لیلی و مجنون کیست؟
دختری از تیره عامر که عاشقی او، قیس را به «مجنون» بدل کرد؛ داستانی که نظامی گنجوی آن را جاودانه کرد.
منبع اصلی این نوشتار قرآن کریم و روایات اهل‌بیت (ع) است؛ برای مطالعه‌ی بیشتر، لینک‌های مرتبط را ببینید.