اسم‌گذاری فرزند، اولین هدیه‌ی والدین است و در روایات بر زیبایی و معنای نام تأکید شده است. در این نوشته معنی و ریشه‌ی نام «مجید» را بررسی می‌کنیم.
معنی اسم مجید
مجید نامی پسرانه به معنای «بزرگوار و دارندهی کمال و شکوه» است؛ از ریشه‌ی «مجد» به معنای بزرگی، شرافت و کرامت. واژهی «مجید» در قرآن از اوصاف قرآن کریم و عرش الهی است و این پیوند، اعتبار دینی نام را دوچندان کرده است. مجید در ایران نامی بسیار رایج است و صدای رسا و معنای والای آن، محبوبیتش را سال‌ها ثابت نگه داشته است.
ریشه و خاستگاه
عربی؛ از ریشه‌ی «م-ج-د» به معنای بزرگی، شکوه و نیکی فراوان.
این نام دو بار در قرآن آمده است: «ق والقرآن المجید» در آغاز سوره‌ی ق و «ذوالعرش المجید» در سوره‌ی بروج. در قرآن کریم آمده است.
نام‌های هم‌خانواده
این نام با نام‌های زیر هم‌ریشه است و والدینی که به دنبال نام‌هایی با حال‌وهوای مشابه‌اند می‌توانند این گزینه‌ها را نیز بررسی کنند:
- ماجد
- مجد
- عبدالمجید
مشهورترین نامداران
- مجید مجیدی، کارگردان برجسته‌ی سینمای ایران و برنده‌ی جوایز جهانی
نکته‌ای برای والدین
هنگام انتخاب نام برای فرزند، علاوه بر معنای زیبا، به خوانش راحت، تلفظ صحیح و عدم معنای منفی در زبان‌های دیگر نیز توجه کنید. نامی که کودک با آن بزرگ میشود بخشی از هویت اوست؛ روایات، نام‌های نیک را نشانه‌ی خیر و برکت برای کودک می‌دانند.
پرسش‌های پرتکرار
مجید به چه معناست؟
دارندهی شکوه، بزرگی و کرامت؛ کسی که همت و منش او بلند و پسندیده است.
آیا واژهی مجید در قرآن به کار رفته است؟
بله؛ دو بار: «ق والقرآن المجید» و «ذوالعرش المجید»؛ از اینرو معنای این نام مستند به متن قرآن است.
تفاوت مجید و ماجد چیست؟
هر دو از یک ریشهاند؛ ماجد صفت ساده به معنای با شکوه است و مجید با بار معنایی افزونتر، بزرگوار و دارندهی کمال فراوان معنا میشود.
خواندنِ یک‌باره کافی نیست؛ بازگشت به این نکته‌ها در تجربه‌ی روزمره، تفاوت‌ساز است.