این پرسش یکی از پرسش‌های پرتکرار فارسی‌زبانان است؛ بیایید پاسخ آن را دقیق بررسی کنیم.
متن حدیث
مَا أَنْزَلَ اللَّهُ دَاءً إِلَّا أَنْزَلَ لَهُ شِفَاءً
خداوند هیچ بیماری را نازل نکرده جز اینکه برای آن شفایی نازل کرده است.
پیام اصلی
هر بیماری، درمانی آسمانی دارد
شرح و تبیین
پیامبر اعلام میکند که خداوند هیچ بیماری را فرو نفرستاده مگر آنکه درمانش را نیز فرستاده است. این سخن دو پیام بزرگ دارد: نخست آنکه بیماری‌ها را بی‌هدف و درمانناپذیر نباید پنداشت؛ و دیگر آنکه رنج بیمار در چرخه‌ای از حکمت الهی قرار دارد. روایت، بر باب امید بر بیمار می‌گشاید و او را به جست‌وجوی درمان فرا می‌خواند.
در روایات دیگر آمده است که خداوند درمانی را فرو نفرستاده جز آنکه در تقدیر، سابقه‌ای برای آن ثبت شده است. برخی درمانها کشف شده و برخی هنوز پنهان‌اند؛ از همین رو این حدیث، دانشمندان پزشکی را به کاوش فرا می‌خواند. ساختن دارو و در دسترس همگان نهادن آن نیز کاری دینی و عبادی شمرده شده است. در کنار درمان تن، شفای دل را نیز نباید فراموش کرد که یاد خدا آرام‌بخش دل‌هاست.
کاربرد در زندگی امروز
- در کنار دعا و توکل، درمان پزشکی و داروهای اثبات‌شده را جدی بگیرید.
- برای بیماران خانواده و همسایه، پیگیری یافتن پزشک و دارو را بر عهده بگیرید.
- اگر در حوزه سلامت فعالیت دارید، کار خود را خدمتی مقدس بدانید و بر نیکوکاری آن بیفزایید.
درس‌ها
- امید به شفا، آموزه‌ای دینی است.
- کاوش علمی برای یافتن درمان، کاری ممدوح و گرامی است.
- بیماری و درمان هر دو در چارچوب تدبیر الهی جای دارند.
پرسش‌های پرتکرار
آیا این حدیث با بیماریهای امروز درمانناپذیر ناسازگار نیست؟
حدیث اصل وجود درمان برای هر بیماری را گزارش میکند؛ برخی درمانها کشف شده و برخی دیگر در پرتو پیشرفت دانش، روزی آشکار میشود.
آیا مراجعه به پزشک با توکل ناسازگار است؟
خیر؛ پیامبر خود به درمان و دارو فرمان داده است؛ به کار بستن ابزارهای الهی، خود گونه‌ای توکل است.
خواندنِ یک‌باره کافی نیست؛ بازگشت به این نکته‌ها در تجربه‌ی روزمره، تفاوت‌ساز است.