در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
اصول دین، پایه‌های اعتقادی اسلام هستند که هر مسلمانی باید به آن‌ها معرفت و باور داشته باشد. در مذهب شیعه، پنج اصل است: توحید، عدل، نبوت، امامت و معاد. این آموزش، هر یک را به اختصار آموزش می‌دهد.
توحید یعنی یگانگی خداوند. اقسام:
قرآن: «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ، اللَّهُ الصَّمَدُ، لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ، وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُوًا أَحَدٌ».
عدل یعنی اینکه خداوند در همه‌ی افعالش عادل است و ظلم نمی‌کند. این اصل در مذهب شیعه، جدا از توحید مطرح میشود (در مذهب سنی، جزئی از توحید است). زیرا:
قرآن: «إِنَّ اللَّهَ لَا یَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ».
نبوت یعنی خداوند برای هدایت بشر، پیامبرانی فرستاده است. ضرورت نبوت:
پیامبر اسلام (ص)، خاتم‌الانبیاست. پس از ایشان، پیامبر دیگری نخواهد آمد. قرآن، آخرین کتاب آسمانی است.
صفات پیامبر: عصمت، فطانت، امانت، تبلیغ، جدی و جدی در دعوت.
امامت در مذهب شیعه، جانشینی معصوم پس از پیامبر (ص) است. دوازده امام که اول حضرت علی (ع) و آخر حضرت مهدی (عج) است.
ضرورت امام:
منصوب شدن امام علی (ع) در غدیر خم (۱۸ ذی‌الحجه سال ۱۰ هـ) با آیه «یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ» انجام شد.
معاد یعنی بازگشت انسان‌ها پس از مرگ به زندگی ابدی. مراحل:
ادله معاد: قرآن (بسیاری از آیات)، عقل (ضرورت عدالت کامل)، فطرت (گرایش به جاودانگی).
اعتقاد به اصول دین، با استدلال نه با تقلید، باید باشد. ولی پس از استدلال، می‌توان در فروع دین (احکام) تقلید کرد.
زیرا در مذهب اشاعره (بخشی از سنی)، عدل بهمعنای «هرچه خدا کند، عادل است» تفسیر میشود، حتی اگر ظاهراً ظلم بهنظر رسد. ولی شیعه میگوید: عدل، صفتی است که عقل، حُسن آن را میفهمد. خدا، عادل بهمعنای عرفی است.
نه، باور به امامت شرط تشیّع است، نه شرط اسلام. ولی شیعه معتقد است: اگر کسی پس از شناخت، امام علی (ع) را انکار کند، از دین خارج میشود. (تفصیل در کتب کلامی).
اگر در معاد، پس از استدلال، شک کند، از اسلام خارج است. ولی اگر در جزئیات معاد (مثلاً کیفیت حسابرسی) شک کند، خارج نمی‌شود؛ باید بپژوهد.
پس از مطالعه، خود را با آزمون کوتاه دستهٔ عقاید بسنجید. ۵ دقیقه، بدون نمایش پاسخ.