در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
توحید، ریشهی همهی معارف اسلامی و اساس تمام عقاید است. این آموزش، مراتب توحید را بهطور عمیق و عملی نشان میدهد.
توحید ذاتی یعنی ذات خداوند یگانه است؛ مثل و شریک ندارد.
قرآن: «لَوْ کَانَ فِیهِمَا آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا» (اگر در آسمانها و زمین معبودان دیگری جز الله بود، فساد میشد).
توحید صفاتی یعنی صفات خداوند، عین ذات اوست؛ نه چیز اضافه بر ذات.
قرآن: «لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ» (هیچ چیز همانند او نیست).
توحید افعالی یعنی همهی افعال، سرانجام به خداوند بازمیگردد.
توحید عبادی یعنی فقط خداوند شایسته پرستش است.
قرآن: «إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعِینُ».
علاوه بر توحید عقلی، عرفان عملی توحید را در عمل تمرین کن:
توحید، بالاترین قلهی معرفت است. پیامبر (ص) فرمود: «أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ ذِکْرُ اللَّهِ» (بهترین عمل، ذکر خداست).
دعا به اولیاء (مثل «یا علی» یا «یا امام رضا») شرک نیست، اگر عقیده داشته باشی که آنها فاعل مستقلاند نه. ولی دعا بهمعنای «ای فلانی، کار فلان را انجام بده» اگر مستقل از خدا قائل شوی، شرک است. توسل، یعنی درخواست از خدا به حقیت اولیاء.
با نیت خالص، محاسبه روزانه، و تعلیم نفس. اگر در نماز متوجه شوی که ریا داری، نماز را بهجای آور ولی نیت را اصلاح کن. کمکم با تمرین، ریا کمتر میشود.
هر دو. برای مومند، ابتدا با استدلال توحید را میفهمد. سپس با تزکیه نفس و ذکر، به ذوق و معرفه میرسد. استدلال، درِ ورود است؛ ذوق، خانه است.
پس از مطالعه، خود را با آزمون کوتاه دستهٔ عقاید بسنجید. ۵ دقیقه، بدون نمایش پاسخ.