با رویکرد اهلبیت (ع) و استناد به قرآن و روایات، این موضوع را بررسی میکنیم.
تعریف
فرزندان، همسر آیندهی خود را نه از کتابها، که از زندگی مشترک پدر و مادر خویش میآموزند؛ خانهی پدری، نخستین کارگاه آموزش ازدواج است. پدر و مادری که با یکدیگر محترمانه و مهربان زندگی میکنند، بیآنکه درسی بگویند، تصویر ازدواج مطلوب را در ذهن فرزند نقش میبندند و انتخاب او را هدایت میکنند.
چگونه الگوی همسری میشویم؟
- احترام زوجین در رفتار و گفتار، بهویژه در حضور فرزندان؛ تحقیر همسر، فرزند را از ازدواج میترساند یا الگوی نامطلوب به او میدهد.
- در روایات، بهترین مردمان، بهترینشان برای همسر خویش معرفی شده است؛ این برتری باید در خانه دیدنی و ملموس باشد.
- نمایش حل اختلاف، مهمتر از نمایش نداشتن اختلاف است؛ فرزند باید ببیند اختلاف چگونه محترمانه و سازنده حل میشود.
نقش والدین در انتخاب همسر فرزند
- اصل انتخاب با فرزند است؛ والدین، مشاور و پشتیباناند، نه تصمیمگیرنده؛ تحمیل یا ممانعت بیدلیل، ثمری جز پنهانکاری ندارد.
- معیارهای دینی را بیآنکه سلیقهای جلوه دهیم عرضه کنیم: دین و اخلاق و کفایت، نه پرستیژ خانوادگی و ظواهر.
- بررسی خواستگار یا خانوادهی مورد نظر فرزند، با وسواسِ عادلانه و بدون اهانت؛ دخالت آنجا پایان مییابد که حق انتخاب آغاز میشود.
پس از انتخاب: مرز حمایت
- دخالت در جزئیات زندگی زوج جوان، ادامهی پرورش نیست؛ فرزند را به همراه همسرش، به خدا و عقل خود سپردن، امانتداری است.
- پشتیبانی عاطفی و مالی در آغاز زندگی مشترک، در روایات بسیار تشویق شده است؛ کمک بیمنت، پیوند دو خانواده را محکم میکند.
حکمت و فلسفه
آرزوی قرآنی مؤمنان، همسر و فرزندانی است که مایهی روشنی چشم باشند؛ این آرزو زمانی برآورده میشود که خود با رفتارمان، تصویری از همسری زیبا در دل فرزند بنشانیم که برای رسیدن به آن تلاش کند و در انتخابش، ما را الگو و مشاور بداند.
آیات قرآن در این باب
وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَٰجِنَا وَذُرِّيَّٰتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍۢ وَٱجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا
و کسانی که میگویند: «پروردگارا! از همسران و فرزندانمان مایه روشنی چشم ما قرارده، و ما را برای پرهیزگاران پیشوا گردان!»
روایات مرتبط
خِيَارُكُمْ خِيَارُكُمْ لِنِسَائِهِمْ
بهترین شما، بهترین شما نسبت به همسرانشان است.
پرسشهای پرتکرار
اگر فرزند فردی را برگزید که مورد تأیید کامل ما نیست چه کنیم؟
دلنگرانیهای مشخص و مستند را در گفتوگویی آرام عرضه میکنیم و تصمیم نهایی را با خود او و مشورت خردمندانه میگذاریم.
برای آموزش همسری به فرزند، فقط رفتار کافی است؟
رفتار، بنیاد است؛ اما گفتوگوی صریح دربارهی تجربههای زندگی زناشویی، ابهامها را میزداید و فرزند را آمادهتر میکند.
منبع اصلی این نوشتار قرآن کریم و روایات اهلبیت (ع) است؛ برای مطالعهی بیشتر، لینکهای مرتبط را ببینید.
