سوره شعراء

هنگامی که ساحران آمدند، به فرعون گفتند: «آیا اگر ما پیروز شویم، پاداش مهمّی خواهیم داشت؟»

گفت: «(آری،) و در آن صورت شما از مقرّبان خواهید بود!»

(روز موعود فرا رسید و همگی جمع شدند؛) موسی به ساحران گفت: «آنچه را می‌خواهید بیفکنید، بیفکنید!»

آنها طنابها و عصاهای خود را افکندند و گفتند: «به عزّت فرعون، ما قطعاً پیروزیم!»

سپس موسی عصایش را افکند، ناگهان تمام وسایل دروغین آنها را بلعید!

فوراً همه ساحران به سجده افتادند.

گفتند: «ما به پروردگار عالمیان ایمان آوردیم،

پروردگار موسی و هارون!»

(فرعون) گفت: «آیا پیش از اینکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟! مسلّماً او بزرگ و استاد شماست که به شما سحر آموخته (و این یک توطئه است)! امّا بزودی خواهید دانست! دستها و پاهای شما را بعکس یکدیگر قطع می‌کنم، و همه شما را به دار می‌آویزم!»

گفتند: «مهّم نیست، (هر کاری از دستت ساخته است بکن)! ما بسوی پروردگارمان بازمی‌گردیم!

ما امیدواریم که پروردگارمان خطاهای ما را ببخشد، چرا که ما نخستین ایمان‌آورندگان بودیم!»

و به موسی وحی کردیم که شبانه بندگانم را (از مصر) کوچ ده، زیرا شما مورد تعقیب هستید!»

فرعون (از این ماجرا آگاه شد و) مأموران بسیج نیرو را به شهرها فرستاد،

(و گفت:) اینها مسلّماً گروهی اندکند؛

و اینها ما را به خشم آورده‌اند؛

و ما همگی آماده پیکاریم!»

(سرانجام فرعونیان مغلوب شدند،) و ما آنها را از باغها و چشمه‌ها بیرون راندیم،

و از گنجها و قصرهای مجلّل!

(آری،) اینچنین کردیم! و بنی اسرائیل را وارث آنها ساختیم!

آنان به تعقیب بنی اسرائیل پرداختند، و به هنگام طلوع آفتاب به آنها رسیدند.

هنگامی که دو گروه یکدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند: «ما در چنگال فرعونیان گرفتار شدیم!»

(موسی) گفت: «چنین نیست! یقیناً پروردگارم با من است، بزودی مرا هدایت خواهد کرد!»

و بدنبال آن به موسی وحی کردیم: «عصایت را به دریا بزن!» (عصایش را به دریا زد،) و دریا از هم شکافته شد، و هر بخشی همچون کوه عظیمی بود!

و در آنجا دیگران [= لشکر فرعون‌] را نیز (به دریا) نزدیک ساختیم!

و موسی و تمام کسانی را که با او بودند نجات دادیم!

سپس دیگران را غرق کردیم!

در این جریان، نشانه روشنی است ولی بیشترشان ایمان نیاوردند! (چرا که طالب حق نبودند)

و پروردگارت شکست‌ناپذیر و مهربان است!

و بر آنان خبر ابراهیم را بخوان،

هنگامی که به پدر و قومش گفت: «چه چیز را می‌پرستید؟!»

گفتند: «بتهایی را می‌پرستیم، و همه روز ملازم عبادت آنهاییم.»

گفت: «آیا هنگامی که آنها را می‌خوانید صدای شما را می‌شنوند؟!

یا سود و زیانی به شما می‌رسانند؟!»

گفتند: «ما فقط نیاکان خود را یافتیم که چنین می‌کنند.»

گفت: «آیا دیدید (این) چیزهایی را که پیوسته پرستش می‌کردید...

شما و پدران پیشین شما،

همه آنها دشمن من هستند (و من دشمن آنها)، مگر پروردگار عالمیان!

همان کسی که مرا آفرید، و پیوسته راهنمائیم می‌کند،

و کسی که مرا غذا می‌دهد و سیراب می‌نماید،

و هنگامی که بیمار شوم مرا شفا می‌دهد،