با رویکرد اهل‌بیت (ع) و استناد به قرآن و روایات، این موضوع را بررسی می‌کنیم.

معنای احسان به والدین

احسان به والدین، نیکی فراتر از وظیفه به پدر و مادر است؛ آن‌که علاوه بر ادای حق، با مهر، صبوری و بزرگ‌داشت، دل آنان را شاد سازد. قرآن نیکی به والدین را بلافاصله پس از بندگی خدا آورده و حتی ظاهر کردن کوچک‌ترین نشانه‌ی ناراحتی را به آنان روا ندانسته است. این احسان در زندگی ادامه دارد و پس از درگذشت آنان نیز با دعا و نیکی به دوستانشان استمرار می‌یابد.

نشانه‌ها و مصداق‌ها

  • سخن نرم و چهره‌ی گشاده در برابر پدر و مادر، حتی در اختلاف سلیقه و نسل.
  • صبوری بر سخت‌ها و کم‌توانی‌های پیری و تحمل تندی‌های ناخواسته آنان.
  • پیگیری رضایت آنان در تصمیم‌های زندگی، در حدودی که به معصیت خدا نکشد.

راه‌های پرورش و تقویت

  • روزانه وقتی برای همنشینی و شنیدن سخنان آنان بگذارد؛ حضور، گران‌ترین هدیه برای پدر و مادر است.
  • برایشان دعا کند، به‌ویژه با خطاب قرآنی که: پروردگارا، بر آن دو رحمت آور، چنان‌که مرا در کودکی پروراندند.
  • پس از درگذشتشان، استغفار و صدقه برایشان و پیوند با اقارب و دوستان ایشان را ادامه دهد.

آثار و پیامدها

  • خشنودی خدا؛ که به فرموده‌ی مشهور، رضایت خدا در رضایت والدین است.
  • فرزندان نیکوکار؛ احسان امروز ما، الگوی فردا برای فرزندان است.
  • برکت در عمر و روزی؛ در روایات، نیکی به والدین از عوامل طول عمر و وسعت رزق شمرده شده است.

آیات قرآن در این باب

۞ وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّآ إِيَّاهُ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَٰنًا ۚ إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ ٱلْكِبَرَ أَحَدُهُمَآ أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّۢ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلًۭا كَرِيمًۭا

و پروردگارت فرمان داده: جز او را نپرستید! و به پدر و مادر نیکی کنید! هرگاه یکی از آن دو، یا هر دوی آنها، نزد تو به سن پیری رسند، کمترین اهانتی به آنها روا مدار! و بر آنها فریاد مزن! و گفتار لطیف و سنجیده و بزرگوارانه به آنها بگو!

سوره اسراء · آیه ۲۳قرآن کریم

وَٱخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ ٱلذُّلِّ مِنَ ٱلرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ٱرْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِى صَغِيرًۭا

و بالهای تواضع خویش را از محبّت و لطف، در برابر آنان فرود آر! و بگو: «پروردگارا! همان‌گونه که آنها مرا در کوچکی تربیت کردند، مشمول رحمتشان قرار ده!»

سوره اسراء · آیه ۲۴قرآن کریم

وَوَصَّيْنَا ٱلْإِنسَٰنَ بِوَٰلِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُۥ وَهْنًا عَلَىٰ وَهْنٍۢ وَفِصَٰلُهُۥ فِى عَامَيْنِ أَنِ ٱشْكُرْ لِى وَلِوَٰلِدَيْكَ إِلَىَّ ٱلْمَصِيرُ

و ما به انسان درباره پدر و مادرش سفارش کردیم؛ مادرش او را با ناتوانی روی ناتوانی حمل کرد (به هنگام بارداری هر روز رنج و ناراحتی تازه‌ای را متحمّل می‌شد)، و دوران شیرخوارگی او در دو سال پایان می‌یابد؛ (آری به او توصیه کردم) که برای من و برای پدر و مادرت شکر بجا آور که بازگشت (همه شما) به سوی من است!

سوره لقمان · آیه ۱۴قرآن کریم

پرسش‌های پرتکرار

اگر والدین ما را به کار نادرست وادارند؟

اطاعت در معصیت خدا روا نیست؛ اما همین ضرورت، بهانه‌ی بی‌احترامی و درشتی نمی‌شود و ادب و مهربانی باید حفظ شود.

احسان به والدینی که خطا کردند چگونه است؟

احسان مشروط به بی‌خطایی آنان نیست؛ نیکی، بزرگ‌داشت و دعا حتی در این حالت، ادب بندگی و کرامت نفس است.

منبع اصلی این نوشتار قرآن کریم و روایات اهل‌بیت (ع) است؛ برای مطالعه‌ی بیشتر، لینک‌های مرتبط را ببینید.