آنچه در ادامه میخوانید حاصل گردآوری از منابع معتبر اسلامی است.
زندگی امام زمان (عج) پر از درسهایی است که با گذشت قرنها همچنان تازهاند. این نوشته، درسهای کلیدی این سیره را برای زندگی امروز جدا کرده است؛ درسهایی که میتوانند چراغ راهِ تصمیمهای روزمره باشند.
نگاهی کوتاه به زندگی
مهدی بن حسن بنابر باور مشهور شیعیان در نیمهی شعبان سال دویستوپنجاهوپنجم هجری در سامرا زاده شد. پدرش امام حسن عسکری (ع) بود که تولد او را بنابر نقلها پیش از رحلتش به خواص یاران بشارت داده بود. در سال دویستوشصتم، در پنجسالگی، پس از شهادت پدر به مقام امامت رسید. به سبب خطر عباسیان، امام میان مردم ظاهر نمیشد؛ دورانی که به غیبت صغری نامیده شد و حدود هفتاد سال ادامه یافت. در این دوره بنابر نقل مشهور، چهار نایب خاص یکی پس از دیگری میان امام و شیعیان پیوند برقرار میکردند؛ عثمان بن سعید عمری، محمد بن عثمان، حسین بن روح و سرانجام علی بن محمد سمری که با درگذشتش در سال سیصدوبیستونهم هجری، نامهی وداع امام را نقل کرد و عصر غیبت کبری آغاز شد.
درسها برای امروز
انتظار، آغاز حرکت است؛ آمادهشدن فردی و اجتماعی وظیفهی منتظران است — این درس را میتوان در انتخابهای روزمره، از مدیریت وقت تا رابطه با خانواده و جامعه، به کار بست؛ آنچه مهم است، تبدیل کردن درس از یک جملهی خواندنی به یک عادتِ زیسته است.
امید به آیندهی عادلانه، مانع یأس از روزگار است — این درس را میتوان در انتخابهای روزمره، از مدیریت وقت تا رابطه با خانواده و جامعه، به کار بست؛ آنچه مهم است، تبدیل کردن درس از یک جملهی خواندنی به یک عادتِ زیسته است.
زندگی در پوشش، خود درسی از تواضع و پرهیز از شهرت است — این درس را میتوان در انتخابهای روزمره، از مدیریت وقت تا رابطه با خانواده و جامعه، به کار بست؛ آنچه مهم است، تبدیل کردن درس از یک جملهی خواندنی به یک عادتِ زیسته است.
پیوند با امام غایب با تقوا و صدق و دعا زنده میماند — این درس را میتوان در انتخابهای روزمره، از مدیریت وقت تا رابطه با خانواده و جامعه، به کار بست؛ آنچه مهم است، تبدیل کردن درس از یک جملهی خواندنی به یک عادتِ زیسته است.
ویژگیهای برجسته
- صبوری بر غیبت به فرمان خدا برای حفظ دین و شیعیان
- ولایت گسترده بر سرنوشت زمین بنابر باور شیعه
- دلسوزی برای مؤمنان که بنابر نقلها شامل همهی روزگاران است
- امیدبخشی به مستضعفان جهان در راه عدالت جهانی
چگونه این درسها را در خود پرورش دهیم؟
خواندن سیره بیاقدام، چراغی روشن اما بیحرکت است. نخست، یکی از درسهای بالا را انتخاب کنید و برای آن یک اقدام کوچک و مشخص در همین هفته تعیین کنید. سپس آن را در دفتر محاسبهی نفس یادداشت کنید و پس از یک ماه، نتیجه را با خود مرور کنید. تکرار همین چرخهی ساده، سیره را از تاریخ به عادت تبدیل میکند.
آیات قرآن در این باب
وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى ٱلزَّبُورِ مِنۢ بَعْدِ ٱلذِّكْرِ أَنَّ ٱلْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِىَ ٱلصَّٰلِحُونَ
در «زبور» بعد از ذکر (تورات) نوشتیم: «بندگان شایستهام وارث (حکومت) زمین خواهند شد!»
قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ ٱسْتَعِينُوا۟ بِٱللَّهِ وَٱصْبِرُوٓا۟ ۖ إِنَّ ٱلْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۖ وَٱلْعَٰقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
موسی به قوم خود گفت: «از خدا یاری جویید، و استقامت پیشه کنید، که زمین از آن خداست، و آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد، واگذار میکند؛ و سرانجام (نیک) برای پرهیزکاران است!»
اگر این نوشته برای شما مفید بود، پرسشهای خود را از بخش «پرسش و پاسخ» سایت بپرسید؛ پاسخ با ذکر منبع ارائه میشود.
