آنچه در ادامه میخوانید حاصل گردآوری از منابع معتبر اسلامی است.
تعریف
مدیریت زمان در نگاه اسلامی، گنجاندن عمر در مسیر قرب و ساختن آخرت است؛ یعنی دانستن اینکه عمر، سرمایهای یکبارمصرف است که هر ساعت آن یا سرمایه میشود یا حسرت. قرآن به سوگند عصر، همه انسانها را در زیان میدارد مگر اهل ایمان، عمل صالح و تواصی به حق و صبر؛ پس نظم دادن به زمان، خودْ کاری دینی است نه صرفاً مهارتی دنیوی.
جایگاه زمان در متون دینی
- سوگند خدا به عصر و حکم به زیان عمومی انسان، جز برای اهل ایمان و عمل صالح
- فرمان قرآن به نگریستن نفس در آنچه برای فردا فرستاده است، که بنیاد برنامهریزی برای آینده است
- روایاتی که عمر را از بزرگترین سرمایهها میشمارند و از اتلاف آن در لهوی بیثمر بازمیدارند
اصول اسلامی تنظیم وقت
- اولویتبندی بر پایه اهمیت شرعی: واجبات عبادی و حقوق مردم بر مستحبات و تفریح مقدماند
- دوامِ اندک بر کار پرشمار بیثبات؛ عادتهای کوچکِ پیوسته، ستون زندگی میشوند
- پرهیز از تنبلی و به تعویق انداختن کارها، که در سفارش نبوی به خدا پناه برده شده است
- بستهبندی شبانهروز حول نماز و اوقات عبادی، که نظم عبادی به نظم زندگی میانجامد
اتلاف زمان و آفات آن
- گفتوگوها و محتوای بیمصرف، گستردهترین مصداق اتلاف عمر در روزگار ماست
- پرخوابی و سستی، دزد خاموش فرصتها و رقیب سرسخت سحرخیزی
- تکثر کارها بدون اولویت، حالت همیشهمشغولاماهرگزتکمیلنکرده میسازد و از عمق میاندازد
حکمت و فلسفه
حکمت نگاه اسلامی به زمان، توحیدی بودن آن است: وقت، مال خداست و ما مدیران امانی آن. از همین رو برخلاف تصور رایج که زمان را فقط برای بهرهوری دنیوی میفشارد، اسلام هر لحظه را ظرف عبادت و معنا میداند؛ کاری که با نیت الهی انجام شود، خودِ وقت را پر میکند و کارِ بیبُعد معنوی، هرچند پرشمار، سرمایهای سرگردان است.
آیات قرآن در این باب
إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَفِى خُسْرٍ
که انسانها همه در زیانند؛
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلْتَنظُرْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍۢ ۖ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرٌۢ بِمَا تَعْمَلُونَ
ای کسانی که ایمان آوردهاید از (مخالفت) خدا بپرهیزید؛ و هر کس باید بنگرد تا برای فردایش چه چیز از پیش فرستاده؛ و از خدا بپرهیزید که خداوند از آنچه انجام میدهید آگاه است!
روایات مرتبط
أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ أَحَبُّهَا إِلَى اللَّهِ، وَإِنْ قَلَّ
بهترین اعمال، محبوبترین آنها نزد خداوند است، حتی اگر کم باشد.
إِذَا مَاتَ الْإِنْسَانُ انْقَطَعَ عَنْهُ عَمَلُهُ إِلَّا مِنْ ثَلَاثَةٍ: إِلَّا مِنْ صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ
چون انسان بمیرد، عمل او قطع شود مگر از سه: صدقه جاریه، یا علمی که از آن سود برده شود، یا فرزند صالحی که برای او دعا کند.
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ إِذَا عَمِلَ أَحَدُكُمْ عَمَلًا أَنْ يُتْقِنَهُ
خداوند دوست دارد چون یکی از شما کاری انجام دهد، آن را با کمال انجام دهد.
پرسشهای پرتکرار
آیا تفریح در اسلام اتلاف وقت است؟
نه؛ تفریح مشروع که روح را نشاط و تن را آماده عبادت کند، بخشی از نظم اسلامی است؛ مرز ناپسند، ولگردی و لهوی بیحد است.
چگونه برنامهریزی را با توکل جمع کنیم؟
برنامهریزی، گرفتن به اسباب است و توکل، واگذاری نتیجه به خدا؛ قرآن و سنت هر دو را با هم خواستهاند.
سادهترین گام برای آغاز چیست؟
بستن شبانهروز به پنج نماز و تعیین یک کار مهم برای هر بازه زمانی؛ همین چارچوب کوچک، آغاز مدیریت واقعی است.
اگر این نوشته برای شما مفید بود، پرسشهای خود را از بخش «پرسش و پاسخ» سایت بپرسید؛ پاسخ با ذکر منبع ارائه میشود.
