با رویکرد اهلبیت (ع) و استناد به قرآن و روایات، این موضوع را بررسی میکنیم.
معنای وفاداری
وفاداری یعنی پایبندی به پیوندی که انسان به اختیار برگزیده است؛ با خدا، با خانواده، با دوست و با جامعه. وفا جنسِ قلب به تعهد دارد و سنجش آن در روزهای سخت است، نه روزهای خوش. قرآن اهل وفا را کسانی شمرده که پیمان الهی را بهجا میآورند، میثاق را نمیشکنند و پیوندهایی را که خدا بر برقراریشان فرمان داده، نمیگسلند.
نشانهها و مصداقها
- ماندن پای تعهد در سختی و بیماری و روزهای بیمهرِ طرف مقابل
- پنهان نکردن راز و ضعفهای نزدیکان نزد بیگانگان، حتی پس از سردی رابطه
- دوترفه نبودن؛ یک چهره برای هر جمع و یک منطق برای خود و دیگران
- پایبندی به عهد کهنه حتی آنگاه که شرایط به سود او دگرگون شده است
- حضور پیوسته در زندگی عزیزان؛ وفا با حضور ساخته میشود نه با ادعا
راههای پرورش و تقویت
- شفاف کردن تعهدها؛ وعدهای که نمیدهیم را روشن نگفتن و نداده را وعده نگذاشتن
- ثبت یادآور گاههای مهم عزیزان و پیگیری پیوندهای خویشاوندی پیش از قطع شدن
- بازگشت به نماز و پیمان الهی هرگاه غفلت رخنه کرد؛ وفا به خدا سرچشمهی همهی وفاهاست
- در میان بودن در غم دیگران پیش از شادیهایشان؛ وفا در مصیبت آزموده میشود
- پرهیز از مقایسهی پیوستهی همسر و دوست با دیگران؛ مقایسه، دروازهی بیوفایی است
آثار و پیامدها
- اعتماد پایدار در خانواده و جامعه؛ قلبی که از خیانت ایمن است، آرام میماند
- دوام محبت؛ رابطهای که وفا در آن جاری است، فرسوده نمیشود
- احساس امنیت روانی در همسر و دوست و کاهش تنشهای خانوادگی
- شبکهی اجتماعی استوار؛ همکاری و کار بزرگ با کسانی ممکن است که پای میمانند
- قرب الهی؛ خدا خود «وفی» است و وفاداران را دوست میدارد
آیات قرآن در این باب
ٱلَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ ٱللَّهِ وَلَا يَنقُضُونَ ٱلْمِيثَٰقَ
آنها که به عهد الهی وفا میکنند، و پیمان را نمیشکنند...
وَٱلَّذِينَ يَصِلُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوٓءَ ٱلْحِسَابِ
و آنها که پیوندهایی را که خدا دستور به برقراری آن داده، برقرار میدارند؛ و از پروردگارشان میترسند؛ و از بدی حساب (روز قیامت) بیم دارند...
إِنَّ ٱلَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ ٱللَّهَ يَدُ ٱللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ ۚ فَمَن نَّكَثَ فَإِنَّمَا يَنكُثُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ ۖ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِمَا عَٰهَدَ عَلَيْهُ ٱللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًۭا
کسانی که با تو بیعت میکنند (در حقیّقت) تنها با خدا بیعت مینمایند، و دست خدا بالای دست آنهاست؛ پس هر کس پیمانشکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است؛ و آن کس که نسبت به عهدی که با خدا بسته وفا کند، بزودی پاداش عظیمی به او خواهد داد.
ٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مِيثَٰقِهِۦ وَيَقْطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَٰسِرُونَ
فاسقان کسانی هستند که پیمان خدا را، پس از محکم ساختن آن، میشکنند؛ و پیوندهایی را که خدا دستور داده برقرار سازند، قطع نموده، و در روی زمین فساد میکنند؛ اینها زیانکارانند.
پرسشهای پرتکرار
اگر طرف مقابل پیمان را شکسته باشد، وفاداری هنوز الزامی است؟
اسلام در چنین شرایطی راه عفو و گذشت را برتری داده، اما پایبندی مطلق را لازم ندانسته است؛ انسان میتواند با مشورت و انصاف، از پیمانی که عریان از حسن نیت شده، بهدرستی و بیخیانت بیرون آید.
وفاداری در جهانی که روابط بهسرعت میآیند و میروند چه معنایی دارد؟
بیثباتی پیرامون، ارزش وفا را بیشتر میکند نه کمتر؛ در بازار روابطِ زودگذر، وفا کالای کمیاب و گرانبهاست. کسی که میماند و میسازد، از کسی که هر روز سبک عوض میکند، بهرهی عمیقتری از زندگی میبرد.
منبع اصلی این نوشتار قرآن کریم و روایات اهلبیت (ع) است؛ برای مطالعهی بیشتر، لینکهای مرتبط را ببینید.
