۴۱
أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌۭ مَّعْلُومٌۭ
برای آنان [= بندگان مخلص] روزی معیّن و ویژه‌ای است،
توحید
در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌۭ مَّعْلُومٌۭ
برای آنان [= بندگان مخلص] روزی معیّن و ویژه‌ای است،
فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ
میوه‌ها (ی گوناگون پر ارزش)، و آنها گرامی داشته می‌شوند...
فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
در باغهای پر نعمت بهشت؛
عَلَىٰ سُرُرٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ
در حالی که بر تختها رو به روی یکدیگر تکیه زده‌اند،
يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۭ
و گرداگردشان قدحهای لبریز از شراب طهور را می‌گردانند؛
بَيْضَآءَ لَذَّةٍۢ لِّلشَّٰرِبِينَ
شرابی سفید و درخشنده، و لذّتبخش برای نوشندگان؛
لَا فِيهَا غَوْلٌۭ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ
شرابی که نه در آن مایه تباهی عقل است و نه از آن مست می‌شوند!
وَعِندَهُمْ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌۭ
و نزد آنها همسرانی زیبا چشم است که جز به شوهران خود عشق نمی‌ورزند.
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌۭ مَّكْنُونٌۭ
گویی از (لطافت و سفیدی) همچون تخم‌مرغهایی هستند که (در زیر بال و پر مرغ) پنهان مانده (و دست انسانی هرگز آن را لمس نکرده است)!
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ
(در حالی که آنها غرق گفتگو هستند) بعضی رو به بعضی دیگر کرده می‌پرسند...
قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌۭ
کسی از آنها می‌گوید: «من همنشینی داشتم...
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ
که پیوسته می‌گفت: آیا (به راستی) تو این سخن را باور کرده‌ای...
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ
که وقتی ما مُردیم و به خاک و استخوان مبدّل شدیم، (بار دیگر) زنده می‌شویم و جزا داده خواهیم شد؟!»
قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ
(سپس) می‌گوید: «آیا شما می‌توانید از او خبری بگیرید؟»
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ
اینجاست که نگاهی می‌کند، ناگهان او را در میان دوزخ می‌بیند.
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ
می‌گوید: «به خدا سوگند نزدیک بود مرا (نیز) به هلاکت بکشانی!
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ
و اگر نعمت پروردگارم نبود، من نیز از احضارشدگان (در دوزخ) بودم!
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ
(سپس به یاران خود می‌گوید: ای دوستان!) آیا ما هرگز نمی‌میریم (و در بهشت جاودانه خواهیم بود)،
إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
و جز همان مرگ اول، مرگی به سراغ ما نخواهد آمد، و ما هرگز عذاب نخواهیم شد.
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ
راستی این همان پیروزی بزرگ است!
لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَٰمِلُونَ
آری، برای مثل این، باید عمل‌کنندگان عمل کنند!
أَذَٰلِكَ خَيْرٌۭ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ
آیا این (نعمتهای جاویدان بهشتی) بهتر است یا درخت (نفرت‌انگیز) زقّوم؟!
إِنَّا جَعَلْنَٰهَا فِتْنَةًۭ لِّلظَّٰلِمِينَ
ما آن را مایه درد و رنج ظالمان قرار دادیم!
إِنَّهَا شَجَرَةٌۭ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ
آن درختی است که از قعر جهنّم می‌روید!
طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ
شکوفه آن مانند سرهای شیاطین است!
فَإِنَّهُمْ لَءَاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ
آنها [= مجرمان] از آن می‌خورند و شکمها را از آن پر می‌کنند!
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًۭا مِّنْ حَمِيمٍۢ
سپس روی آن آب داغ متعفّنی می‌نوشند!
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ
سپس بازگشت آنها به سوی جهنّم است!
إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ
چرا که آنها پدران خود را گمراه یافتند،
فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ
با این حال به سرعت بدنبال آنان کشانده می‌شوند!
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ
و قبل از آنها بیشتر پیشینیان (نیز) گمراه شدند!
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ
ما در میان آنها انذارکنندگانی فرستادیم،
فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ
ولی بنگر عاقبت انذارشوندگان چگونه بود!
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ
مگر بندگان مخلص خدا!
وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌۭ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ
و نوح، ما را خواند (و ما دعای او را اجابت کردیم)؛ و چه خوب اجابت کننده‌ای هستیم!
وَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ
و او و خاندانش را از اندوه بزرگ رهایی بخشیدیم،
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ
و فرزندانش را همان بازماندگان (روی زمین) قرار دادیم،
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ
و نام نیک او را در میان امّتهای بعد باقی نهادیم.
سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍۢ فِى ٱلْعَٰلَمِينَ
سلام بر نوح در میان جهانیان باد!
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم!