۸۱
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ
چرا که او از بندگان باایمان ما بود!
توحید
در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ
چرا که او از بندگان باایمان ما بود!
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ
سپس دیگران [= دشمنان او] را غرق کردیم!
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ
و از پیروان او ابراهیم بود؛
إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ
(به خاطر بیاور) هنگامی را که با قلب سلیم به پیشگاه پروردگارش آمد؛
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ
هنگامی که به پدر و قومش گفت: «اینها چیست که می‌پرستید؟!
أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ
آیا غیر از خدا به سراغ این معبودان دروغین می‌روید؟!
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
شما درباره پروردگار عالمیان چه گمان می‌برید؟!
فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ
(سپس) نگاهی به ستارگان افکند...
فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ
و گفت: «من بیمارم (و با شما به مراسم جشن نمی‌آیم)!»
فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ
آنها از او روی برتافته و به او پشت کردند (و بسرعت دور شدند.)
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ
(او وارد بتخانه شد) مخفیانه نگاهی به معبودانشان کرد و از روی تمسخر گفت: «چرا (از این غذاها) نمی‌خورید؟!
مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ
(اصلاً) چرا سخن نمی‌گویید؟!»
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ
سپس بسوی آنها رفت و ضربه‌ای محکم با دست راست بر پیکر آنها فرود آورد (و جز بت بزرگ، همه را درهم شکست).
فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ
آنها با سرعت به او روی آوردند.
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ
گفت: «آیا چیزی را می‌پرستید که با دست خود می‌تراشید؟!
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ
با اینکه خداوند هم شما را آفریده و هم بتهایی که می‌سازید!»
قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ
(بت‌پرستان) گفتند: «بنای مرتفعی برای او بسازید و او را در جهنّمی از آتش بیفکنید!»
فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ
آنها طرحی برای نابودی ابراهیم ریخته بودند، ولی ما آنان را پست و مغلوب ساختیم!
وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ
(او از این مهلکه بسلامت بیرون آمد) و گفت: «من به سوی پروردگارم می‌روم، او مرا هدایت خواهد کرد!
رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
پروردگارا! به من از صالحان [= فرزندان صالح] ببخش!»
فَبَشَّرْنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍۢ
ما او [= ابراهیم] را به نوجوانی بردبار و صبور بشارت دادیم!
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ
هنگامی که با او به مقام سعی و کوشش رسید، گفت: «پسرم! من در خواب دیدم که تو را ذبح می‌کنم، نظر تو چیست؟» گفت «پدرم! هر چه دستور داری اجرا کن، به خواست خدا مرا از صابران خواهی یافت!»
فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ
هنگامی که هر دو تسلیم شدند و ابراهیم جبین او را بر خاک نهاد...
وَنَٰدَيْنَٰهُ أَن يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ
او را ندا دادیم که: «ای ابراهیم!
قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
آن رؤیا را تحقق بخشیدی (و به مأموریت خود عمل کردی)!» ما این گونه، نیکوکاران را جزا می‌دهیم!
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ
این مسلّماً همان امتحان آشکار است!
وَفَدَيْنَٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍۢ
ما ذبح عظیمی را فدای او کردیم،
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ
و نام نیک او را در امّتهای بعد باقی نهادیم!
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ
سلام بر ابراهیم!
كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم!
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ
او از بندگان باایمان ما است!
وَبَشَّرْنَٰهُ بِإِسْحَٰقَ نَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
ما او را به اسحاق -پیامبری از شایستگان- بشارت دادیم!
وَبَٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌۭ وَظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌۭ
ما به او و اسحاق برکت دادیم؛ و از دودمان آن دو، افرادی بودند نیکوکار و افرادی آشکارا به خود ستم کردند!
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
ما به موسی و هارون نعمت بخشیدیم!
وَنَجَّيْنَٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ
و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات دادیم!
وَنَصَرْنَٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ
و آنها را یاری کردیم تا بر دشمنان خود پیروز شدند!
وَءَاتَيْنَٰهُمَا ٱلْكِتَٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ
ما به آن دو، کتاب روشنگر دادیم،
وَهَدَيْنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ
و آن دو را به راه راست هدایت نمودیم!
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْءَاخِرِينَ
و نام نیکشان را در اقوام بعد باقی گذاردیم!
سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
سلام بر موسی و هارون!