در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
خشم، آتشی است که اگر مهار نشود، خانه‌ی انسان را می‌سوزاند. پیامبر (ص) فرمود: «لَیْسَ الشَّدِیدُ بِالصُّرَعَةِ، وَ لَکِنَّ الشَّدِیدَ الَّذِی یَمْلِکُ نَفْسَهُ عِنْدَ الْغَضَبِ» (قوی‌ترین کسی نیست که دیگران را بزیر کند، بلکه قوی کسی است که خویشتن را در هنگام خشم مهار کند). این آموزش، روش عملی کنترل خشم را گام‌به‌گام نشان می‌دهد.
جلوگیری از خشم، آسان‌تر از مهار آن است:
خشم، ناگهان نمی‌آید. نشانه‌ها:
با دیدن این نشانه‌ها، بلافاصله اقدام کن.
پیامبر (ص) فرمود: «إِذَا غَضِبَ أَحَدُکُمْ فَلْیَسْکُتْ» (وقتی خشمگین شدید، سکوت کنید). تأخیر، کلید کنترل خشم است:
وقتی خشم فروکش کرد، نگاهت را تغییر بده:
در هنگام خشم شدید، به خدا پناه ببر:
در هنگام خشم، سکوت بهترین گزینه است. اگر مجبور به سخن گفتنی:
پس از فروکشیدن کامل، تحلیل کن:
امام علی (ع) فرمود: «الْغَضَبُ عَلَی مَنْ لَا یَمْلِکُ نَفْسَهُ کَالْعَدُوِّ عَلَی مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ» (خشم بر کسی که نمی‌تواند خود را مهار کند، مانند دشمنی بر کسی است که گناهی ندارد).
خیر. خشم بر ظلم، بر توهین به مقدسات، بر تجاوز به حقوق دیگران، می‌تواند فضیلت باشد. ولی باید در حد عقلانه باشد و به عمل صالح تبدیل شود، نه به رفتار تهاجمی.
اول سکوت کن تا فروکش کند. سپس با لحن آرام صحبت کن. در صورت شدید بودن، از محل برود و برگرد. هرگز تنبیه بدنی در حال خشم انجام نده (این هم ظلم و هم قانوناً جرم است).
اسلام میآموزد: عفو بهتر از انتقام است. اگر توهین بهجایی بود که آبروی اجتماعی به خطر افتاد، میتوان از طریق قانون دفاع کرد. ولی پاسخ توهین با توهین، ضعف است. (قرآن: «ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ»).
پس از مطالعه، خود را با آزمون کوتاه دستهٔ اخلاق بسنجید. ۵ دقیقه، بدون نمایش پاسخ.