آموزش کنترل زبان

زبان، کلید خیر و شر است. پیامبر (ص) فرمود: «هَلْ یَکْسِبُ النَّاسُ مِنْ کَثِیرٍ شَیْئًا إِلَّا مِنْ أَلْسِنَتِهِمْ» — آیا مردم چیز زیادی به‌جز از زبان خود کسب نمی‌کنند؟ این آموزش به ۶ آسیب زبان و راه کنترل آن می‌پردازد.

۶ آسیب زبان

۱. غیبت

«ذِکرِ برادر دینی در غیابش به آنچه که خوش نمی‌دارد.» قرآن آن را «گوشت مردن خوردن» تشبیه کرده (حجرات: ۱۲).

۲. تهمت

«ذکر چیزی در برادر دینی که در او نباشد.» گناهی بزرگ‌تر از غیبت.

۳. دروغ

«خبر دادن از چیزی که واقعیت نداشته باشد.» پیامبر فرمود: «دروغ بنده‌ی ایمان نیست.»

۴. سخن بیهوده (لغو)

هر سخنی که فایده‌ای نداشته باشد. قرآن از وصف مؤمنان: «وَالَّذِینَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ».

۵. توهین و استهزاء

تمسخر دیگران، چه با کلمات و چه با اشارات.

۶. قسم کاذب

سوگند خوردن به خدا برای امر دروغ.

گام ۱: سکوت اختیاری

قبل از هر سخنی، از خود بپرس:

• آیا این سخن حق است؟
• آیا فایده‌ای دارد؟
• آیا به کسی اذیت می‌رساند؟

اگر پاسخ به هر کدام منفی بود، سکوت کن.

گام ۲: ذکر و تسبیح

زبان را به ذکر «سُبْحَانَ اللَّهِ، الْحَمْدُ لِلَّهِ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، اللَّهُ أَکْبَر» عادت دهید.

گام ۳: سه‌روزه آزمایش

سه روز تمام فقط سخن واجب و مفید بگویید. می‌توانید که چقدر زبان آرام می‌شود.