در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
صبر از مهمترین فضایل اخلاقی است. کلمه «صبر» در قرآن در ۱۰۳ موضع آمده — در هیچ فضیلت دیگر این تکرار نیست. صبر به معنای بازداشتن نفس از بیقراری و پافشاری بر حق است.
انجام واجبات و مستحبات با وجود سختی. مثلاً نماز صبح در سرما، روزه در گرما، حج با هزینهی زیاد.
پرهیز از گناه با وجود诱惑. هارون الرشید به أصفهانی که پافشاری بر گناه میکرد فرمود: «صبر بر مَلّات (دشواری طاعت) آسانتر از صبر بر عَذاب است.»
پایداری در سختیها: فقر، مرض، مرگ عزیز. این مرتبهی سختترین است.
بدان که بلا، نَقص خدا نیست؛ بلکه آزمون و تزکیه است. قرآن: «وَلَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ».
صبر به معنای بیعملی نیست. توکل یعنی: کار کن، نتیجه را به خدا بسپار.
یاد آور که سختیهای دنیا محدود و کوتاه، و پاداش اخروی نامحدود و جاودان است.
«وَاسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ» — با صبر و نماز یاری بخواهید. نماز، نیروی صبر را افزایش میدهد.
«إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ» — همانا خدا با صابران است. این معیت، بالاترین پاداش است.
اگر گِله به خدا باشد (بهجای مردم)، با صبر منافاتی ندارد. امیرالمؤمنین (ع) در دعای صحیفه میگوید: «إِلَهِی لَکَ الْحَمْدُ وَإِلَیَّ الْمُلامُ» — خدايا، سپاس از تو، و ملامت از من.
با سه کار: یاد روز قیامت، همنشینی با صابران، و تلاوت آیات مربوط به صبر و پاداش آن.
پس از مطالعه، خود را با آزمون کوتاه دستهٔ اخلاق بسنجید. ۵ دقیقه، بدون نمایش پاسخ.