با رویکرد اهل‌بیت (ع) و استناد به قرآن و روایات، این موضوع را بررسی می‌کنیم.
پاسخ اجمالی
معیار شرعی افطار روزانه، غروب شرعی است و پایان ماه رمضان تنها با ثبوت شرعی هلال شوال؛ خبر رسانه معتبر اگر موجب اطمینان یا ثبوت شرعی شود حجت است، اما اذان ضبط‌شده یا اذان شهر دیگر بدون احراز واقع، کافی نیست.
توضیح تفصیلی
برای اثبات اول ماه، راه‌های شرعی پذیرفته شده است: دیدن هلال با چشم خود، خبر کسی که یقین‌آور باشد، شهادت دو شاهد عادل، قول منجمی که موجب اطمینان شود، و حکم حاکم شرع. در روزگار ما، پخش خبر ثبوت هلال از رسانه‌های رسمی و مراکز معتبر اگر اطمینان بیاورد، همان خبر یقین‌آور است و کفایت می‌کند؛ اما در افطار روزانه، توجه به این نکته لازم است که اذان رادیو و تلویزیون گاه از شهر دیگری پخش می‌شود یا ضبط است؛ ملاک، اذان شهر خود انسان و احراز واقع است. اگر کسی به اذان یا تقویم معتبر اطمینان پیدا کند، افطار کند؛ و اگر در نیمه ماه رمضان هلال ثابت نشود، روز بعد نیز روزه رمضان گرفته می‌شود.
شرایط و ارکان
- برای افطار روزانه، احراز غروب شرعی در شهر خود
- برای پایان ماه، ثبوت شرعی هلال یا اطمینان قلبی
- عدم کفایت اذان ضبط‌شده و تقویم بدون اطمینان
آیات قرآن در این باب
۞ يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْأَهِلَّةِ ۖ قُلْ هِىَ مَوَٰقِيتُ لِلنَّاسِ وَٱلْحَجِّ ۗ وَلَيْسَ ٱلْبِرُّ بِأَن تَأْتُوا۟ ٱلْبُيُوتَ مِن ظُهُورِهَا وَلَٰكِنَّ ٱلْبِرَّ مَنِ ٱتَّقَىٰ ۗ وَأْتُوا۟ ٱلْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَٰبِهَا ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
در باره «هلالهای ماه» از تو سؤال می‌کنند؛ بگو: «آنها، بیان اوقات (و تقویم طبیعی) برای (نظامِ زندگیِ) مردم و (تعیینِ وقتِ) حج است». و (آن چنان که در جاهلیّت مرسوم بود که به هنگام حج، که جامه احرام می‌پوشیدند، از درِ خانه وارد نمی‌شدند، و از نقبِ پشتِ خانه وارد می‌شدند، نکنید!) کارِ نیک، آن نیست که از پشتِ خانه‌ها وارد شوید؛ بلکه نیکی این است که پرهیزگار باشید! و از درِ خانه‌ها وارد شوید و تقوا پیشه کنید، تا رستگار گردید!
پرسش‌های پرتکرار
خبر تلویزیون برای ثبوت هلال کافی است؟
اگر از مراجع رسمی و معتبر پخش شود و اطمینان بیاورد، کفایت می‌کند.
اگر هوای ابری بود و هلال دیده نشد چه؟
پایان ماه با ثبوت شرعی است؛ بدون ثبوت، روز سی و یکم نیز روزه رمضان گرفته می‌شود.
برای افطار روزانه معیار چیست؟
غروب شرعی در شهر خود انسان؛ نه اذان شهر دیگر و نه پیش از غروب واقعی.
منبع اصلی این نوشتار قرآن کریم و روایات اهل‌بیت (ع) است؛ برای مطالعه‌ی بیشتر، لینک‌های مرتبط را ببینید.