آنچه در ادامه میخوانید حاصل گردآوری از منابع معتبر اسلامی است.
پاسخ اجمالی
مسافری که تصمیم دارد ده روز کامل در یک مقصد بماند، از همان لحظه‌ی رسیدن نماز را کامل بخواند و روزه‌اش هم صحیح است؛ و کسی که قصد کمتر از ده روز دارد، در تمام مدت، نماز را قصر می‌خواند.
توضیح تفصیلی
ده روز ماندن با قصد قطعی، «حد ترخیص» نامیده می‌شود؛ یعنی مرزی که مسافر از آن پس مانند مقیم حکم دارد. شمارش ده روز از هنگام رسیدن آغاز می‌شود و باید قصد او بر یک شهر یا دو جایی که به حکم عرف یکی است باشد. اگر میان نُه و ده روز مردد باشد، بنا بر مشهور چون یقین به تحقق شرط نیست، قصر می‌خواند. همچنین اگر سی روز در جایی بماند بی‌آنکه تصمیمی بگیرد (مردد مطلق)، پس از گذشت سی روز حکم مقیم پیدا می‌کند و نماز را کامل می‌خواند. اگر در میان ده روز، سفر کوتاهی کند و بازگردد، با شرط بقای قصد نخستین، حکم کامل خواندن می‌ماند؛ اما ترک قصد و مردد شدن، انسان را به حکم قصر بازمی‌گرداند.
شرایط و ارکان
- قصد قطعی و بی‌تردید ماندن ده روز
- تعیین یک شهر یا دو محلِ عرفاً واحد
- بقای این قصد در طول اقامت جز در سفر کوتاه مجاز
پرسش‌های پرتکرار
اگر قصد ده روز داشتم اما پیش از پایان آن سفر ناگهانی پیش آمد چه شود؟
تا هنگام ترک قصد، نمازها را کامل خواندهاید و پس از مردد شدن، از آن پس قصر میخوانید.
مردد میان نُه و ده روز چه حکمی دارد؟
بنا بر مشهور چون تحقق حد ترخیص محرز نیست، باید قصر بخواند.
سفر یک‌روزه در میانه‌ی اقامت ده‌روزه حکم را خراب می‌کند؟
اگر پیش از آغاز سفر کوتاه، تصمیم بازگشت و بقای اقامت داشته باشد، حکم کامل خواندن باقی است.
اگر این نوشته برای شما مفید بود، پرسش‌های خود را از بخش «پرسش و پاسخ» سایت بپرسید؛ پاسخ با ذکر منبع ارائه می‌شود.