پاسخ این موضوع را با زبانی ساده و در عین حال مستند بررسی میکنیم.
تعریف
رسمالخط عثمانی شیوهی ویژهی نگارش مصحف است که در آن برخی قواعد املا با خط رایج عربی تفاوت دارد. این شیوه در روزگار عثمان بن عفان همراه یکسانسازی مصاحف پدید آمد و نسخهنویسان آن را از نسلی به نسل دیگر منتقل کردهاند. مسلمانان از سر ادب به این رسم وفادار ماندهاند، هرچند عالمان در علت و حکم آن دیدگاههای گوناگون دارند.
نمونههای مشهور این رسم
- حذف الف در نگارش واژهی رحمن
- نگارش صلاة با واو به جای تاء مربوطه
- نوشتن حیات و نعمت با واو و تاء مفتوحه
- اختلافهای مشابه در واژههایی چون اولئک و انا
دیدگاه عالمان دربارهی حکم آن
- گروهی آن را توقیفی و برگرفته از دستور پیامبر دانستهاند
- گروهی دیگر آن را اجتهاد صحابه در ضبط مصحف شمردهاند
- مشهور فقیهان پیروی از آن را در نگارش مصاحف لازم میدانند
فایدههای ماندگاری این رسم
- پیوند زنجیرهای نسخههای قرآن در طول سدهها
- صیانت از متن وحی در برابر دخل و تصرف
- نشانهی هویت یکپارچهی امت اسلامی در نگارش
رسم عثمانی و نقطه و اعراب
- مصاحف نخستین بدون نقطه و حرکت نگاشته شد
- نقطهگذاری و اعراب در دهههای بعد افزوده شد
- افزودنیهای بعدی با رنگهای متفاوت از متن تفکیک شد
حکمت و فلسفه
وفاداری به رسم عثمانی پاسداشت ظاهر متن وحی است؛ ادبی کوچک که میراثی بزرگ را نگاه داشته است.
آیات قرآن در این باب
فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ
در الواح پرارزشی ثبت است،
بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ
به دست سفیرانی است
وَكِتَٰبٍۢ مَّسْطُورٍۢ
و کتابی که نوشته شده،
پرسشهای پرتکرار
آیا رسمالخط عثمانی خود بخشی از وحی است؟
برخی عالمان آن را توقیفی و به دستور پیامبر دانستهاند و برخی آن را اجتهاد صحابه در ضبط مصحف شمردهاند؛ اما در هر دو دیدگاه، پیروی از آن در مصاحف لازم است.
چرا در چاپهای امروزی قرآن همان رسم کهن نگه داشته شده است؟
نگه داشتن این رسم پیوند همهی نسخههای قرآن در طول سدهها را نشان میدهد و از دید عالمان راهی برای صیانت از متن وحی شمرده شده است.
امیدواریم این بررسی روشنکننده بوده باشد. نظرات و پرسشهای خود را با ما در میان بگذارید.
