با رویکرد اهل‌بیت (ع) و استناد به قرآن و روایات، این موضوع را بررسی می‌کنیم.
پاسخ اجمالی
آب کثیر آبی است که به حد «کر» برسد یا از زمین بجوشد یا به آب کثیر وصل باشد؛ چنین آبی با ملاقات خودِ نجاست نجس نمی‌شود مگر آن که رنگ یا بوی یا مزه‌اش تغییر کند. اما آب قلیل، یعنی آبی که از زمین نمی‌جوشد و به آب کثیر متصل نیست، به محض رسیدن نجاست ولو از طریق ظرف یا واسطه نجس، پاکی خود را از دست می‌دهد.
توضیح تفصیلی
مقدار آب کر بنابر برآورد مشهور فقیهان حدود ۳۸۴ لیتر است و آبی که به این حجم برسد، حکم کثیر می‌یابد. آب لوله‌کشی نیز چون به منبع بزرگ متصل است حکم آب کثیر را دارد و همین قاعده، پاکی آب استخرهای شنای عمومی را توجیه می‌کند. تفاوت اصلی دو نوع آب در سرایت نجاست است: در آب کثیر، خودِ ملاقات نجاست ملاک نیست بلکه تنها تغییر یکی از اوصاف سهگانه نشانه آلودگی است؛ ولی آب قلیل حتی با رسیدن یک قطره نجاست، نجس میشود. البته اگر آب قلیل از بالا به پایین ریخته شود و در حال فروریختن با نجاست تماس یابد، تنها بخش پایینی نجس و بخش بالایی که جدا میشود پاک است. بنابراین برای شستن اشیاء با آب قلیل باید در حال شستن، آب از محل نجاست خارج شود تا پاکی حاصل گردد.
شرایط و ارکان
- رسیدن حجم آب به حد کر یا اتصال آن به آب جوشنده یا جاری
- عدم تغییر رنگ، بوی یا مزه آب کثیر پس از ملاقات نجاست
- در آب قلیل، به دور بودن نجاست حتی از طریق ظرف و واسطه نجس
پرسش‌های پرتکرار
آب استخر شنا چه حکمی دارد؟
اگر حجم آن به حد کر برسد یا به منبع کثیر متصل باشد و رنگ و بویش تغییر نکرده باشد، پاک است.
آب جاری کم نیز حکم کثیر دارد؟
بله؛ هر آبی که از زمین بجوشد یا به آب کثیر متصل باشد، هرچند اندک، حکم کثیر را می‌یابد.
اگر بوی آب کثیر تغییر کند چه؟
با تغییر یکی از اوصاف سهگانه، آب نجس میشود و باید تغییر برطرف شود یا آب تعویض گردد.
منبع اصلی این نوشتار قرآن کریم و روایات اهل‌بیت (ع) است؛ برای مطالعه‌ی بیشتر، لینک‌های مرتبط را ببینید.