این پرسش یکی از پرسشهای پرتکرار فارسیزبانان است؛ بیایید پاسخ آن را دقیق بررسی کنیم.
تعریف
محکم آیهای است که معنای آن روشن، بیابهام و از تعارض به دور است و ریشهی اعتقادات به شمار میآید؛ متشابه آیهای است که به دلیل کوتاهی جمله یا اشتراک لفظی، برداشتهای چندگانه دارد و باید به محکم بازگردانده شود. این تقسیم در آغاز سورهی آلعمران آمده و از کلیدیترین مباحث در فهم درست قرآن است. رها کردن محکمات و پیروی از ظاهر متشابه، سرچشمهی انحراف فرقههای گمراه دانسته شده است.
معیارهای تشخیص
- وضوح دلالت و بیابهامی معنا
- نداشتن تعارض با آیات قطعی
- قابلیت بازگرداندن متشابه بر آن
انواع متشابه
- متشابه لفظی برخاسته از اشتراک معنایی واژه
- متشابه معنایی همچون آیات صفات الهی
- متشابه حرفی مانند حروف مقطعه سورهها
وظیفهی مخاطب
- ایمان اجمالی به همهی وحی
- بازگرداندن متشابه به محکمات
- پرهیز از پیروی از ظاهر گمراهکننده
تأویل و جایگاه آن
- تأویل یعنی بازگرداندن واژه به معنای راستین
- علم تأویل نزد خدا و راسخان در علم
- تفاوت تأویل مستند با تفسیر سلیقهای
حکمت و فلسفه
محکمات لنگرگاه فهماند و متشابهات میدان ژرفکاوی؛ قرآن هم برای عامه روشن است و هم اهل ژرفاندیشی را به تدبر فرا میخواند.
آیات قرآن در این باب
هُوَ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ عَلَيْكَ ٱلْكِتَٰبَ مِنْهُ ءَايَٰتٌۭ مُّحْكَمَٰتٌ هُنَّ أُمُّ ٱلْكِتَٰبِ وَأُخَرُ مُتَشَٰبِهَٰتٌۭ ۖ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِمْ زَيْغٌۭ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَٰبَهَ مِنْهُ ٱبْتِغَآءَ ٱلْفِتْنَةِ وَٱبْتِغَآءَ تَأْوِيلِهِۦ ۗ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُۥٓ إِلَّا ٱللَّهُ ۗ وَٱلرَّٰسِخُونَ فِى ٱلْعِلْمِ يَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِۦ كُلٌّۭ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَٰبِ
او کسی است که این کتاب (آسمانی) را بر تو نازل کرد، که قسمتی از آن، آیات «محکم» [= صریح و روشن] است؛ که اساس این کتاب میباشد؛ (و هر گونه پیچیدگی در آیات دیگر، با مراجعه به اینها، برطرف میگردد.) و قسمتی از آن، «متشابه» است [= آیاتی که به خاطر بالا بودن سطح مطلب و جهات دیگر، در نگاه اول، احتمالات مختلفی در آن میرود؛ ولی با توجه به آیات محکم، تفسیر آنها آشکار میگردد.] اما آنها که در قلوبشان انحراف است، به دنبال متشابهاتند، تا فتنهانگیزی کنند (و مردم را گمراه سازند)؛ و تفسیر (نادرستی) برای آن میطلبند؛ در حالی که تفسیر آنها را، جز خدا و راسخان در علم، نمیدانند. (آنها که به دنبال فهم و درکِ اسرارِ همه آیات قرآن در پرتو علم و دانش الهی) میگویند: «ما به همه آن ایمان آوردیم؛ همه از طرف پروردگارِ ماست.» و جز صاحبان عقل، متذکر نمیشوند (و این حقیقت را درک نمیکنند).
وَلَقَدْ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ءَايَٰتٍۭ بَيِّنَٰتٍۢ ۖ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ إِلَّا ٱلْفَٰسِقُونَ
ما نشانههای روشنی برای تو فرستادیم؛ و جز فاسقان کسی به آنها کفر نمیورزد.
ٱللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ ٱلْحَدِيثِ كِتَٰبًۭا مُّتَشَٰبِهًۭا مَّثَانِىَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ ٱلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَقُلُوبُهُمْ إِلَىٰ ذِكْرِ ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ هُدَى ٱللَّهِ يَهْدِى بِهِۦ مَن يَشَآءُ ۚ وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنْ هَادٍ
خداوند بهترین سخن را نازل کرده، کتابی که آیاتش (در لطف و زیبایی و عمق و محتوا) همانند یکدیگر است؛ آیاتی مکرّر دارد (با تکراری شوقانگیز) که از شنیدن آیاتش لرزه بر اندام کسانی که از پروردگارشان میترسند میافتد؛ سپس برون و درونشان نرم و متوجّه ذکر خدا میشود؛ این هدایت الهی است که هر کس را بخواهد با آن راهنمایی میکند؛ و هر کس را خداوند گمراه سازد، راهنمایی برای او نخواهد بود!
پرسشهای پرتکرار
چرا قرآن آیات متشابه دارد؟
ابهام برخی آیات به بلندی معنا و کوتاهی جمله بازمیگردد و این گوناگونی، انگیزهی تدبر و پژوهش را در خوانندگان افزونی میبخشد.
آیا متشابه تنها آیات صفات خداست؟
نه؛ متشابه گونههای لفظی و معنایی گوناگونی دارد و آیات صفات تنها نمونهای شناختهشده از آن است.
خواندنِ یکباره کافی نیست؛ بازگشت به این نکتهها در تجربهی روزمره، تفاوتساز است.
