با رویکرد اهلبیت (ع) و استناد به قرآن و روایات، این موضوع را بررسی میکنیم.
پاسخ اجمالی
شراكت یعنی پیوستن دو یا چند نفر در سرمایه یا حق؛ و مضاربه عقدی است كه مال با كار دیگری به كار گرفته میشود و سود بنابر قرارداد تقسیم میشود.
توضیح تفصیلی
اسلام برای رشد اقتصاد مشروع، عقود مشاركتی مانند مضاربه را تجویز كرده است: یكی سرمایه میدهد و دیگری كار و مدیریت؛ سود به نسبت توافق و زیان بنابر قاعدهی «الخراج بالضمان» بر عهدهی صاحب سرمایه است مگر تعدی و تفریط عامل ثابت شود. شرط مهم، تعیین نسبت سود (نه مبلغ ثابت برای یك طرف) و مشروع بودن موضوع كار است. امروز صندوقهای سرمایهگذاری و قراردادهای پیمانكاری بسیاری بر پایهی همین منطق بنا شدهاند.
شرایط و ارکان
- تعیین نسبت تقسیم سود به نسبت متعارف
- مشروع بودن موضوع مضاربه یا شراکت
- معین بودن سرمایه و مدت
پرسشهای پرتکرار
زیان مضاربه بر عهده كیست؟
بنابر مشهور، زیان بر صاحب سرمایه است مگر آنكه عامل تعدی یا تفریط كرده باشد.
شراكت در خوردن مال دیگری هم میشود؟
شراكت فقط در اموال مشروع و با توافق صاحبان حق صحیح است.
منبع اصلی این نوشتار قرآن کریم و روایات اهلبیت (ع) است؛ برای مطالعهی بیشتر، لینکهای مرتبط را ببینید.
