در این نوشته تلاش میکنیم بدون حشو و اطناب، پاسخی مستند و کاربردی ارائه کنیم.
تعریف
تحریفناپذیری قرآن به این باور اشاره دارد که متن وحی پس از رحلت پیامبر هیچ کموکاری نداشته و همان است که در روزگار ایشان ضبط شد. قرآن کریم خود از حفظ خداوند بر این کتاب سخن گفته و روایات معتبر، رجوع به همین متن مشترک را ملاک سنجش هر روایت میدانند. این باور از ارکان اعتقادی شیعه امامی است.
ادلهی قرآنی و روایی
- آیهی «انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون»
- آیهی «لا یاتیله الباطل من بین یدیه و لا من خلفه»
- حدیث متواتر ثقلین؛ عرض هر روایت بر کتاب خدا
شبههها و پاسخها
- روایات «قرائت دیگر»؛ ناظر به تفسیر و نقل به معنا، نه اختلاف متن
- مصحف امام علی؛ تفاوت در ترتیب و افزودن تفسیر، نه کموزیاد
- اختلاف قرائات؛ تفاوت در ادای کلمات نه در متن مصحف
ضرورت اعتقادی و عملی
- پایهی اعتماد به همهی آموزههای دین برگرفته از قرآن است
- بدون امانت متن، استناد عقیدتی و فقهی بیپشتوانه میشود
- تواتر حفظ و تلاوت قرآن در نسلها پشتوانهی این باور است
میراث صیانت
- حفاظت شفاهی حافظان از آغاز بعثت
- تدوین رسمی در عصر صحابه و یکسانسازی مصاحف
- زنجیرههای اجازه در روایت و قرائت در طول سدهها
حکمت و فلسفه
اگر دست خدا بر دیگر کتابها دیده نشود، بر قرآن دیده میشود؛ این کتاب با عزّت خود، عزّت دین را پاس میدارد.
آیات قرآن در این باب
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا ٱلذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ
ما قرآن را نازل کردیم؛ و ما بطور قطع نگهدار آنیم!
لَّا يَأْتِيهِ ٱلْبَٰطِلُ مِنۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِۦ ۖ تَنزِيلٌۭ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍۢ
که هیچ گونه باطلی، نه از پیش رو و نه از پشت سر، به سراغ آن نمیآید؛ چرا که از سوی خداوند حکیم و شایسته ستایش نازل شده است!
فِى لَوْحٍۢ مَّحْفُوظٍۭ
که در لوح محفوظ جای دارد!
پرسشهای پرتکرار
منظور از مصحف امام علی چیست و آیا با قرآن کنونی تفاوت دارد؟
بر پایهی روایات، امام علی پس از رحلت پیامبر قرآن را گرد آورد و افزون بر متن، ترتیب نزول و تفسیر را نیز آورد؛ شمار سورهها و متن آن با قرآن کنونی یکی بود.
چرا برخی روایات از قرائت دیگر سخن گفتهاند؟
بیشتر این روایات ناظر به تفسیر و تبیین آیات یا نقل به معنا بودهاند و عالمان بزرگ شیعه آنها را دلیلی بر تحریف متن نمیدانند.
سخن پایانی آنکه این موضوع را نباید فقط «بدانیم»؛ قرار دادن آن در زندگی روزمره، مغز تن است.
