پیرامون «خدا که بی‌نیاز است چرا عبادت می‌خواهد؟» پرسش‌ها و شبهه‌هایی مطرح می‌شود. در این نوشته هر شبهه را جداگانه و مستند پاسخ می‌دهیم.
پاسخ کلی در یک نگاه
عبادت سودش به خودِ انسان بازمی‌گردد، نه به خدا؛ خداوند بی‌نیازِ مطلق است و عبادت همه‌ی عالم چیزی به او نمی‌افزاید و ترک آنِ همه‌ی عالم چیزی از او نمی‌کاهد. قرآن هدف از آفرینش جن و انس را عبادت معرفی می‌کند، اما این هدف‌گذاری برای کمال‌یافتن خودِ انسان است. پس عبادت نسخه‌ی تربیتی خدا برای سعادت بنده‌اش است، نه نیاز خداوند.
شبهه‌ها و پاسخ‌ها
نیاز به ستایش‌شدن ضعف است؛ پس چرا خدا عبادت می‌خواهد؟
عبادت ستایشی برای ارضای خدا نیست؛ دستوری تربیتی برای انسان است، همانند تجویز ورزش از سوی پزشک که سودش به بیمار بازمی‌گردد نه خودِ پزشک.
اگر عبادت برای خود ماست، چرا ترکش کیفر دارد؟
چون ترک عبادت بریدن از منبع حیات معنوی است و پیامد آن، نتیجه‌ی طبیعی خودِ کار است نه انتقام‌جویی شخصی؛ همان‌گونه که بی‌تغذایی، ضعف می‌آورد.
آیات قرآن در این باب
وَمَا خَلَقْتُ ٱلْجِنَّ وَٱلْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
من جنّ و انس را نیافریدم جز برای اینکه عبادتم کنند (و از این راه تکامل یابند و به من نزدیک شوند)!
فَٱذْكُرُونِىٓ أَذْكُرْكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لِى وَلَا تَكْفُرُونِ
پس به یاد من باشید، تا به یاد شما باشم! و شکر مرا گویید و (در برابر نعمتهایم) کفران نکنید!
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱعْبُدُوا۟ رَبَّكُمُ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
ای مردم! پروردگار خود را پرستش کنید؛ آن کس که شما، و کسانی را که پیش از شما بودند آفرید، تا پرهیزکار شوید.
اگر این نوشته برای شما مفید بود، پرسش‌های خود را از بخش «پرسش و پاسخ» سایت بپرسید؛ پاسخ با ذکر منبع ارائه می‌شود.